Aeroklub Polski żegna Stanisława Kasperka

Stanisław Kasperek Urodził się 17 kwietnia 1936 r. w m. Niemce, w ówczesnym powiecie lubartowskim. Podążając tropem starszego o pięć lat brata Ryszarda, który zorganizował i prowadził w rodzinnej miejscowości wiejską modelarnię, także Stanisław pierwszy kontakt z lotnictwem nawiązał poprzez budowę modeli latających. Mając 15 lat uzyskał w Aeroklubie Lubelskim skierowanie na kurs szybowcowy w Strzebielinie, gdzie szkolił Go instr. Ryszard Gołębiowski i w 1951 r. został pilotem kat. 'B'. Potem zwrócił uwagę na spadochroniarstwo i pod okiem instr. Zbigniewa Chandze wykonał pierwsze skoki. W 1953 r. rozpoczął szkolenie samolotowe w grupie instr. Stanisława Kryńskiego. W rok później był uczestnikiem kursu instruktorskiego we wrocławskim Centrum Wyszkolenia Lotniczego. Po uzyskaniu uprawnień instruktora pierwszym miejscem jego pracy był Aeroklub Robotniczy w Świdniku, a następnie Aeroklub Lubelski. Od 1956 do1958 pełnił zasadniczą służbę wojskową w lotnictwie morskim jako układacz spadochronów na lotnisku Babie Doły. Uzyskał wtedy zgodę dowódcy Marynarski Wojennej na kontynuowanie latania w Aeroklubie Gdańskim. Po zakończeniu służby powrócił do Świdnika, obejmując stanowisko szefa wyszkolenia, a od 1960 r. równolegle także kierownika Aeroklubu Robotniczego. Obie te funkcje pełnił do 1976 r., kiedy podjął pracę jako pilot w Zakładzie Eksploatacji Usług Śmigłowcowych.

     Czas pracy Stanisława Kasperka w świdnickim aeroklubie to szczególnie aktywny okres, znaczonego sukcesami, udziału w zawodach samolotowych. W 1955 r. w I Samolotowych Mistrzostwach Polski, mając zaledwie 19 lat, w pobitym polu pozostawił wielu wytrawnych pilotów, plasując się na wysokim trzecim miejscu. Rok 1958, kiedy w Toruniu w trakcie rozgrywania Samolotowych Mistrzostw Polski został wicemistrzem akrobacji, zapoczątkował   pasmo jego sukcesów w tej specyficznej sztuce latania. Pierwszy tytuł akrobacyjnego mistrza Polski zdobył w rok później podczas SMP rozgrywanych w Bielsku-Białej. Mistrz Stanisław   zainicjował też przebudowę używanego w Świdniku samolotu Zlin Z-26 na odpowiedniejszą w akrobacji wersję jednomiejscową. Piloci dowcipnie nazwali ją Super Kasper Akrobat.  

     Od roku 1960, kiedy nastąpiło wyodrębnienie akrobacji z Samolotowych Mistrzostw Polski, które stały się zawodami rajdowo-nawigacyjnymi, przez następnych osiem lat Stanisław Kasperek na podium Samolotowych Mistrzostw Polski w Akrobacji, przemieszczał się w zasadzie tylko pomiędzy dwoma pozycjami – mistrza lub wicemistrza! Był najlepszy w kraju i bardzo dobry w Mistrzostwach Akrobacji Państw Socjalistycznych, w których dwa razy – w 1963 r. w Moskwie i w 1965 r. w Łodzi – wywalczył III miejsce. Uczestniczył też w Akrobacyjnych Mistrzostwach Świata w Bratysławie, Budapeszcie, Magdeburgu i Hullavington. Jego perfekcyjna sztuka wyższej akrobacji samolotowej przyczyniła się do wzrostu zainteresowania nią także w aeroklubie świdnickim. Powstała wówczas 'szkółka akrobacji', w której Dedalem był mistrz Stanisław wspomagany przez brata Ryszarda. Doszło do tego, że podczas rozgrywanych w 1965 r. w Bielsku-Białej Mistrzostwach Polski w Akrobacji Samolotowej, jedną czwartą zawodników stanowili piloci z… Lubelszczyzny!

     Po zakończeniu kariery sportowej Stanisław Kasperek - od 1966 r. pilot śmigłowcowy - wykonywał w kraju, Europie i w Afryce loty agro i gaśnicze. Odchodząc na emeryturę w 1998 r. miał wylatanych na śmigłowcach 8.200, a na samolotach 5.400 godzin. W sumie - wraz z lotami na szybowcach - spędził w powietrzu około 14 tysięcy godzin. Wykonał też 61 skoków spadochronowych. 23.09.2010 r., za pracę instruktorską - zwłaszcza w akrobacji samolotowej - wręczono mu honorową nagrodę DEDALA. Zmarł nagle w Świdniku 30 czerwca 2011 r. po obejrzeniu lotów trwającego XIII Memoriału Janusza Kasperka.

     Pogrzeb Stanisława Kasperka odbędzie się w Świdniku, 11.07. br. o godz. 12.00 w kościele p. w. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła przy ul. Wyszyńskiego.

Opracował: Tadeusz K. Chwałczyk